Recensie: Doornroosje als slachtoffer van een moord

Vorige week zaterdag presenteerde Annelies van Bloois bij Drogisterij & Readshop Van Duinen in Leens haar tweede thriller ‘Er was eens…..een moord.’ Het boek is winnaar van een manuscriptenwedstrijd van de kleine Amsterdamse uitgeverij 18/20. Om met de deur in huis te vallen, ik heb het met veel plezier gelezen.

Dit keer eens géén zwaar getroebleerde speurder (heden ten dage inmiddels opgevolgd door een vrouwelijke). Ook geen dikke maatschappelijke problemen (cybercrime, medical crime, faction crime) en vooral geen vet geweld.

Maartje van de Hoef, een oudere vrouw, schrijfster en haar jonge nichtje Nina zijn het speurdersduo De Sabot & Co. Ze hebben eerder in Schotland een moord opgelost. Ze gaan deze keer voor onderzoek voor een nieuw boek naar het Duitse landelijke stadje Blauburg om een expert over de sprookjes en het leven van de gebroeders Grimm te raadplegen. In dat plaatsje vindt een groot sprookjesfestival plaats met praalwagens en dan blijkt Doornroosje dood te zijn, ze lag niet te slapen op de wagen maar is in het openbaar vergiftigd. Wie heeft het gedaan en hoe is het gedaan? Daar zetten de twee speurders de tanden in.

Doornroosje is in het dagelijkse leven een verschrikkelijk mens en al gauw heeft het duo een lijstje klaar met mensen die haar bloed wel konden drinken. Uiteindelijk is de dader iemand die inderdaad een oude rekening met Doornroosje te vereffenen had maar die ze stelselmatig over het hoofd hebben gezien.

Annelies van Bloois – ze woont in Leens – roept zo’n broeierige sfeer op: een dorpsfeest, vrolijk en gezellig de hele gemeenschap bij elkaar en daaronder een laag haat van mensen die gekwetst, gediscrimineerd, beledigd, gekrenkt zijn door die Doornroosje. En de dames De Sabot & Co dartelen daarin rond. De sfeer doet me denken aan de serie Hercules Poirot – de dames hebben ook wel dat arrogante-betweterige trekje – waarin achter de schijn van deugdelijkheid mensen elkaar naar het leven staan. En er is slechts een kleinigheid nodig om een moordenaar te worden. Maar gelukkig zijn De Sabot & Co in de buurt,

Geestig werkt Van Bloois met de tegenstelling tussen een wat oudere vrouw, een tikkeltje conservatief en het jonge nichtje. Ze doet dat terloops, het nichtje is even muziek aan het luisteren via de i-phone. Ze logeren bij een oude, wat wereldvreemde professor, zonder dat deze persoon overdreven karikaturaal wordt neergezet. Dat is een kwestie van stijlgevoel. Bewonderenswaardig is de manier waarop zij het werk en de betekenis van de gebroeders Grimm in het verhaal knoopt, vakmatig correct en juist genoeg gedoseerd om niet hinderlijk te worden.

Van Bloois kan met taal spelen. Er wordt wat koffie gedronken in het verhaal. Slechte schrijvers vallen dan terug op het knullige: “Lust u ook een kopje koffie?” Zij weet dat kopje met koffie terloops, indirect in de dialogen in te brengen. Daarin toont zij haar stilistische kwaliteiten.

Een goede triller, een mooie ‘wie heeft het gedaan’. Met plezier gelezen.

Berto Merx

Annelies van Bloois: Er was eens…een moord. Uitgeverij 18/02, Amsterdam. Prijs: 18,50 euro.