Een heel charmante expositie

Het is eigenlijk een heel charmante tentoonstelling bij Op Maarhuizen in Winsum. Het gaat om werk van kunstenaars verbonden aan de Klassieke Academie in Groningen. Deze school is ergens in de jaren tachtig van de vorige eeuw opgericht door docenten van Minerva uit onvrede met de heersende opvatting, zeg maar: het vak schilderen werd er niet meer onderwezen. Ach, roerige tijden, ik herinner me nog vaag een afstudeertentoonstelling van Minerva, vol met vormonderzoek, materiaalverkenning en verhaaltjes erbij en de volgende dag kon ik gelukkig in de krant lezen wat ik gezien had.

Na veertig jaar levert de klassieke school een reeks werken op die mooi zijn, goed zijn geschilderd in de verschillende modernistische stijlen. Het kind op de foto in rood, heeft wat van Dégas, het naakt heeft zo’n kleurenpallet dat aan Ingrès doet denken. De vrouw in een tuin, daar zit een slag van Renoir in. Er hangen heel wel geslaagde landschappen. Zeker moet men aandacht hebben voor de doorkijkjes, interieurs met een raam als lichtbron.

Ik wil zeker niet suggereren dat deze tentoonstelling een verzameling namakerij is. Met grove kwast schilderen, met licht-donker contrast, met kleurcontrast, er is niks nieuws na de Franse moderne meesters. Waar het om gaat is: is er een werk geleverd dat zelf de toeschouwer raakt, zichzelf geeft. Met deze eenvoudige instelling is het een heel geslaagde tentoonstelling waar men tot 16 november nog terecht kan. En het is een uitstekende gelegenheid om te bezien wat die al wat oudere tegenbeweging van de Klassieke Academie zoal voortbrengt./BM