In 99 woorden: Scherp

Nooit geweten dat ik zó snel kan denken. Alsof ik, vanaf het moment dat ik me op de rand van het voetpad verzwik, tevoren al registreer wat er gaat gebeuren:
Ik ga door mijn enkel, ik verlies mijn evenwicht, val op mijn heup, mijn schouder, mijn hoofd…
Het gebeurt precies op die manier en ik heb ondertussen zelfs nog tijd om me daarover te verbazen. De knarsende dreun als mijn hoofd het asfalt raakt, laat mijn tanden klapperen en mijn gedachten uiteenspatten. Het bizar scherpe moment is voorbij, ik kan niet eens meer bedenken hoe ik op moet staan.

Annelies van Bloois