In 99 woorden: Showroom

‘Ik ga de papieren in orde maken,’ zegt de autoverkoper en hij beent weg. Wij blijven wachten. ‘Beloof me één ding,’ zeg ik. Mijn man kijkt ernstig. ‘Wat dan?’ ‘Trek alsjeblieft nooit zo’n afgrijselijk gestreepte broek aan als die man!’

Ik verwacht een lach, maar mijn echtgenoot kijkt strak over mijn schouder. ‘Wilt u een kopje koffie?’ hoor ik de stem van de autoverkoper achter mij. ‘Graag,’ piep ik zonder om te kijken. Dat ik er melk in wil, durf ik niet meer te zeggen. Mijn bede om ter plekke in de grond te zakken wordt niet verhoord.