In 99 woorden: Weg

Ze weet niet dat ik haar in de gaten hou, ze denkt dat ze stiekem weg kan gaan. Ik hou me slapend, maar zie alles wat ze doet: lipgloss voor de spiegel, telefoon in haar handtas. Ik ben verdrietig omdat ik alleen zal achterblijven, ze lijkt vastbesloten om te vertrekken. Maar ik kan het niet zomaar accepteren! Op het moment dat ze zachtjes haar jas van de kapstok neemt, spring ik overeind en ga voor haar staan. Ik kijk haar recht in de ogen. Mijn hart gaat open als ze glimlacht. ‘Vooruit dan’, zegt ze en pakt mijn riem.