Categorie: Annelies van Bloois

De zachte stem klinkt door de draadloze oortjes, als ze voor de spiegel staat. ‘Kijk naar jezelf. Kijk in de spiegel. Je bent mooi. Je bent mooi zoals je bent.’ De woorden worden begeleid door serene achtergrondklanken, muziek kan je het het haast niet noemen. ‘Zeg het tegen jezelf, herhaal het, keer op keer,’ gaat … Lees meer

Ik wil slapen, maar zij heeft andere plannen. Ah nee, alsjeblieft! Ik probeer haar te negeren. Even denk ik dat het lukt, maar dan raakt ze mijn naakte schouder aan. Geïrriteerd sla ik haar weg en draai me om. Zodra ik mijn ogen sluit, hoor ik dat ze weer bij me komt. ‘Oké, jij je … Lees meer

In mijn scootmobiel stop ik bij een kruising voor het rode licht. Naast mij verschijnt een fatbike met twee meiden, ik voel dat ze me opnemen. Ik kijk opzij, zie dat de achterste haar telefoon tevoorschijn haalt. Ze gaat me toch niet filmen, voor TikTok ofzoiets? Wie zometeen het eerste weg is, fatbike vs scootmobiel? … Lees meer

Niet steeds in je ogen wrijven! Straks heb je weer een adertje stuk. Je bril wordt er ook vies van, kijk dan. Allemaal vetvlekken. Geef maar weer hier. Dat je er sowieso nog iets door ziet is mij een raadsel. Je moet er niet aldoor aan zitten, ik blijf aan de gang met jou. En … Lees meer

De man kijkt moeilijk. ‘Asbest zei u toch? Nee, dan kan ik deze klus niet aannemen.’ ‘Maar ik vertel u juist dat alles professioneel is verwijderd!’ roep ik. Hoofdschuddend haalt hij een pakje zware shag uit de zak van zijn overall en begint omstandig een sigaretje te draaien. ‘Er kan altijd wat achtergebleven zijn,’ zegt … Lees meer

Vanaf mijn dertiende heb ik het verdragen. ‘Je bent een vrouw, ongemakken horen erbij.’ Ik hoor het mijn moeder nog zeggen. ‘Niet klagen, maar dragen.’ Ik klaag wel. Het is zo oneerlijk dat mannen dit niet hoeven meemaken. Na de overgang zou het wel beter worden, dat hoopte ik tenminste. Nou mooi niet dus, integendeel. … Lees meer

Als hij zijn schoenen aantrekt, stopt ze met wat ze aan het doen is en kijkt naar hem. Haar gezicht vertrekt. Hij negeert haar en pakt zijn jas. Ze trekt aan zijn mouw en snikt: ‘Niet weggaan!’ Hij rukt zich los en loopt de deur uit, naar buiten. ‘Blijf bij me!’ gilt ze hysterisch, terwijl … Lees meer

Nog steeds geen reacties op haar whatsapp berichtjes, terwijl de vinkjes blauw zijn. Ze zucht. ‘Goed zo Max!’ brult haar man vanuit zijn stoel voor de tv. ‘Hij wint!’ roept hij, maar kijkt niet eens haar kant op. Haar ogen vullen zich met tranen. Als de race is afgelopen, gaat hij naar de keuken en pakt … Lees meer

Terwijl ik spijkers op laag water zoek, valt de appel niet ver van de boom. Omdat ik inmiddels aan lager wal geraakt ben, kan ik wel een appeltje voor de dorst gebruiken. Juist komt er een schip met zure appelen binnenvaren, met twee kapiteins op één schip. Met de ene heb ik nog een appeltje … Lees meer

Het rubber eendje staat roerloos op de badrand. Ik kan hem nog even niet opruimen. Morgen misschien. Ik pak de zachte roze badhanddoek van de droogstang en doe die in de wasmand. Laatste keer. De plastic pot spoel ik om, droog hem af met wc papier en zet hem op de overloop. Straks zal ik … Lees meer