Categorie: Annelies van Bloois

‘Wat? Met de bus? In mijn tijd waren we niet zo verwend. Wij moesten gewoon fietsen naar school, twaalf kilometer. Iedere dag. Oók met regen en kou. Oók als het waaide. En zónder trapondersteuning. En als je band lek ging dan had je pech, dan moest je lopen. Tss, met de bus! Jullie leggen je … Lees meer

‘Je gaat toch geen ontslag nemen? Welke nieuwe baas neemt jou nog aan, je bent 60!’ Haar reactie was natuurlijk verstandig geweest. Hij moet nog maar even doorbijten. Al lijkt 7 jaar doorbijten een onmogelijke opgave, nu helemaal. Hij zet een bakje hyacinten op het zand van haar graf en bedenkt dat hij de tekst … Lees meer

‘Hou je er nou al mee op?’ vroeg de linkersportschoen toen Emma hem uittrok. ‘Van de week was je veel flinker,’ bemoeide de rechterschoen zich ermee. ‘Ja, toen heb je een half uur gelopen, 20 minuten geroeid en óók nog krachttraining gedaan!’ riep de linker nog, net voordat Emma hem geërgerd in haar tas gooide. … Lees meer

‘Uitgeroepen tot Beste Schrijver van Groningen!’ Op mijn Facebookpagina sta ik te stralen met een groot boeket. De felicitaties stromen binnen, ik kan de meldingen niet bijhouden. ‘Leuk hè?’ glunder ik naar mijn man. ‘Eindelijk erkenning,’ knikt hij en neemt een hap appeltaart. ‘En nu?’, vraagt hij met volle mond. ‘Wat bedoel je?’ is mijn … Lees meer

Ik heb de zin van het leven ontdekt. Zomaar, vlak voor het opstaan. Ineens zag ik het, alles was zo helder als glas. Ik heb er mijn leven lang veel te moeilijk over gedacht, het blijkt namelijk helemaal niet ingewikkeld te zijn. Al die tijd lag de oplossing voor het oprapen, maar ik keek er … Lees meer

Ze wilde niet zuchten toen ze de kerstlampjes tevoorschijn haalde. Positief blijven. Ze weerstond de verleiding om de kluwen zo de boom in te flikkeren en begon vrouwmoedig de boel te ontwarren. Positief blijven. Ze wist zeker dat ze de lampjes netjes had weggeborgen, de verstrengeling wees dus op  zomerse orgieën in de kerstdoos.Wat een … Lees meer

5 december 1965. Er werd hard op de kamerdeur gebonsd, ik vloog overeind. Een zwartgehandschoende hand verscheen om de deur en gooide pepernoten naar binnen. Ik rende naar voren, struikelde en knalde met mijn hoofd tegen de deur. Een vreemde kreet klonk uit de gang, maar mijn huilen overstemde dat al direct. Om de bult … Lees meer

‘Hou je buik nou gewoon even in! Je bent alwéér aangekomen. Is het nou zoveel gevraagd om in deze jurk te passen? Ik zeg er al nooit wat van dat je altijd en eeuwig in joggingbroeken en flodderige T-shirts loopt. En ik zou dat best kunnen doen, want ik wil ook wel weer eens denken: … Lees meer

De ganzen in de lucht maken hun weemoedige geluid. Ik sta op de stoep en kijk ze na. Waar gaan ze heen, zullen ze… ‘Och kom maar meneer, ik help u wel!’ Voordat ik het goed en wel in de gaten heb, sta ik aan de overkant, laat het meisje mijn arm los en zegt: … Lees meer

Ik vind jou de allermooiste. Echt de mooiste die ik ooit gezien heb. Ik wil je meenemen naar huis, dan mag je bij me blijven en kan ik altijd naar je kijken. Gelukkig had niemand anders jou al gevonden, want nu ben je van mij! Je bent een echte schat, ik laat je aan mama … Lees meer